Weblog
Ger Wouters

Het eerste bier dat is gebrouwen met Schijndelse hop is aangeboden aan het college van b en w.

Vandaag presenteerde brouwerij Sint Servattumus het eerste bier dat is gebrouwen met Schijndelse hop.
Er waren ruim 70 mensen in het gemeentehuis om dit heugelijke feit te vieren. Toen vorig jaar op 26 april de hop werd aangeplant, had ik de hoop dat er van de oogst van dat jaar speciaal Schijndels bier gebrouwen zou kunnen worden. Maar zeker van mijn zaak was ik niet. Want je moet altijd nog maar afwachten of de planten aanslaan. Je moet maar afwachten of er het eerste jaar al iets te oogsten valt.
In september bleek dat sommige soorten hop het eerste jaar al bijzonder goed aangeslagen zijn en er veel hopbellen werden gevormd.
(meer…)

Hè hè, het thuis. Niet omdat het werk zo lang duurde, maar we zijn op de terugweg uit Veghel bij Nellie en Leo Oomen gaan ‘buurten’. Altijd gezellig en, net zo belangrijk, de hopbellekes (een fris bier van de Schijndelse brouwerij St. Servattumus) waren weer erg lekker.

Vanavond dus naar Veghel geweest, om aan de gemeenteraden van Schijndel, Veghel en Rooi het masterplan Vlagheide te presenteren. In dit masterplan werken de drie gemeenten samen. Dit doen we om ontwikkelingen op elkaar te kunnen afstemmen. In het gebied De Vlagheide ligt onder andere de voormalige regionale vuilstort.

Ik heb de informatiebijeenkomst voorgezeten (midden)
(meer…)

Op 7 maart strijden 8 partijen om de verdeling van de zetels is de gemeenteraad.
Het gaat dit keer om zetels die splinternieuw zijn. Want de stoelen in de raadszaal zijn net vervangen, ik heb de nieuwe vanmorgen gezien. Het zijn letterlijk stoelen van groot gewicht: ze zijn nog zwaarder dan de zetels die opgeruimd zijn.
Wat dat betreft dus geen vooruitgang.

Uiteraard ziet het er mooi uit, maar of dit de €180.000,- waard is die de raad er aan heeft uitgegeven? Oordeelt u zelf of u vindt dat de herinrichting van de raadzaal zo’n uitgave waard is. Ik vind wel dat hier erg gemakkelijk veel geld is uitgegeven.

De Heemkundekring heeft de gemeente gevraagd mee te weken aan een kapel ter ere van Sint Rochus. Dat is voor velen een onbekende. Maar in Schijndel niet echt.
Waarom? Nou dat is helde: Sint Rochus was onder ander de beschermheilige van de hop. En hop werd er tot 100 jaar geleden volop geteeld in ons dorp.
Sinds vorig jaar ook weer. Ik heb boer, brouwer, horeca en bloemist bij elkaar kunnen brengen. In samenwerking met Heemkunde, NMC en VMBO is vorig jaar het eerste hopveld weer aangelegd.

Het beeld voor Sint Rochus komt er (nog) niet. De plek waar de Heemkundekring een kapelletje wil bouwen is al voor (meer…)

Vandaag zijn de lijsten officieel genummerd. Uiteraard heeft de SP lijst lijst 1 gekregen. Want als je de vorige verkiezingen de meeste stemmen hebt gehaald, dan krijg je gewoon nummer één.
Het leuke is natuurlijk in dit geval dat de eerste tevens de beste is.

Twee dagen geleden heeft de gemeente de verkiezingsborden geplaatst. ‘Zo lang leeg, dát kan niet,’ dachten leden van de SP.

Ruud Merks had verteld dat fractievoorzitters van de andere partijen vinden dat de borden netjes in vakken ingedeeld moeten worden. ‘Zodat elke partij z’n eigen plekje heeft.’ Omdat zij al twee dagen niks met dat plekje gedaan hebben, is er toch vanavond op geplakt. Dan zien de borden er niet zo leeg uit.

En als andere partijen vinden dat zij per se op hun eigen plaatsje hun eigen poster moeten plakken? Niks aan de hand, dan kunnen ze mooi gebruik maken van dit onderbehangetje, dat gratis wordt aangeboden door de SP.

Er zijn nog 15 gemeenten in ons land waar de kiezers niet kunnen stemmen door op de computer een knop in te drukken. In Schijndel gebeurt het stemmen nog door bij de partij van je keuze één hokje rood te maken. Gewoon eerlijk handwerk dus, zal ik maar zeggen.

Hoe lang Schijndel het nog volhoudt om geen stemcomputers aan te schaffen is de vraag, langzaam aan worden we zo’n beetje de ‘laatste der Mohikanen’ een uitstervend ras.

Eigenlijk vind ik het wel iets hebben, dat stemmen met een potlood. Het ergste wat er op een stembureau kan gebeuren is dat de punt afbreekt. En daar is al jaren een afdoende oplossing voor: de puntenslijper.
Nadeel is natuurlijk wel dat je de uitslag pas laat hebt. Geen druk op de knop en je weet hoe er gestemd is. Eerst moet het slot van de stembus, dan moet die omgekieperd worden en alle ingestoken biljetten moeten opengevouwen worden. Daarna begint het tellen. In Schijndel wordt de uitslag niet een kwartier na sluiting van de stembureaus bekend gemaakt.

Ik hoop wel dat het geen 8 maart wordt. Want dan blijft er niet veel tijd meer over om het feestje te vieren dat we dan wel verdiend hebben.

Ger Wouters is in 1952 in Schijndel geboren. Op 26 april zag hij het eerste levenslicht in het plaatselijke ziekenhuis Lidwina.
Omdat hij in 1959 verhuisde van de Hoofdstraat naar de Irenestraat, kwam hij in de 2de klas van de Paulusschool. Zijn vader ging toen als gemeentebode werken en moeder werkte ’s avonds door het kantoor van Steenhout schoon te maken.

School en werk
Ger is in Schijndel naar Mavo en Havo gegaan en is daarna op de Sociale Academie in Eindhoven terecht gekomen. Omdat die opleiding voor hem veel te weinig concreet was, heeft hij het eerste jaar niet afgemaakt en is gaan werken. Op een kleine uitzondering na (in 1999 moest hij na een motie van wantrouwen aftreden) is dat nog steeds de belangrijkste dagbesteding. De belangrijkste werkplekken:
- 16 jaar Cooper Group in Den Bosch: in het onderhoud
- 10 jaar SP in Rotterdam: begeleiding van afdelingen, coördinator van acties (met 2 jaar onderbreking als wethouder)
- 7 jaar wethouder in Schijndel. Van 1998 t/m 1999 en van 2002 totapril 2006
- vanaf 30 augustus 2006: wethouder in Boxtel.

Politiek actief
Ger is jong politiek geïnteresseerd geraakt, maar wilde niks te maken hebben met partijpolitiek. Vanaf zijn 14de jaar ondersteunde hij allerlei politiek getinte activiteiten ‘als ze maar gingen over sociale rechtvaardigheid of anti-oorlog-karakter hadden, dan was ik er bij.’ Naast deelname aan, werd hij in Schijndel ook steeds vaker initiatiefnemer.
Ger is lid van de SP geworden toen hij 20 was. Zijn belangrijkste argument om toch bij een partij aan te sluiten:

‘De SP was toen al een andere partij. Daar werd niet alleen mooi gepraat, in de SP werden politieke idealen gekoppeld aan acties. Dus ook proberen in het hier en nu iets te veranderen. Dat trok mij toen al erg aan. Ik vind het nog steeds een belangrijke kwaliteit van de SP dat zij altijd op zoek is naar oplossingen.’

In 1982 werd Ger het eerste raadslid voor de SP in Schijndel. De partij groeide sindsdien als kool: ‘maar wel door erg hard te werken. We hebben niks cadeau gekregen.’ Ger bleef de fractievoorzitter en daarmee het ‘gezicht ‘ van de SP in zijn dorp.
Vanaf 2002 mag een wethouder niet langer raadslid zijn, daardoor is er een einde gekomen aan 20 jaar lidmaatschap van de gemeenteraad.

Gezin
In 1975 trouwde hij met Tonnie van Broekhoven. Zij gingen in de Andoornstraat wonen, daar wonen ze nog steeds. In 1977 werd Daan geboren, in 1978 Janneke. Sinds 2003 wonen Ger en Tonnie weer samen in hun huis.
Februari 2003 is hun eerste kleinkind geboren: Jesper heeft maar enkele uren geleefd. In september 2004 is Jara geboren, zij kreeg in augustus 2006 een zusje: Fenne.

Vrije tijd
- Lezen: ‘de schrijver maakt me niet veel uit, als het boek maar een verhaal heeft.’
- Fotograferen: ‘mijn eerste fototoestel kreeg ik toen ik 6 jaar was. Sindsdien heb ik altijd foto’s gemaakt. Ik doe dit alleen voor m’n eigen lol, maar heb nu al medelijden met onze kinderen als die te zijner tijd alle fotoboeken krijgen…’
- Vakantie: ‘met de kinderen zijn wij steeds met de fiets op vakantie geweest, kamperen. Nu we met z’n tweeën zijn gaan we wat verder weg. Ik hou van de combinatie cultuur, natuur en lekker eten.’
- Muziek: ‘mijn voorkeur gaat uit naar muziek met een lekker ritme en met duidelijk herkenbare gitaren erin. Als er al een genre is waarvan ik vrijwel alles goed vindt is dat zowel de blues als de rhythm & blues’
- Eten: ‘het liefst wat ik zelf heb gekookt. Koken doe ik zodra ik daar de kans toe heb. Mijn voorkeur gaat uit naar de Zuid-Europese en Aziatische keukens.’

Voorbeeld?
‘Vroeger dacht ik wel aan voorbeelden op politiek gebied. Lang was ik gecharmeerd van Che Guevara, Ho Tsji Min, Mahatma Gandhi en Nelson Mandela. Dat is veranderd. Waar ik echt respect voor heb, dat zijn mijn ouders. Die twee hebben met hard werken en zichzelf veel ontzien ons de mogelijkheid gegeven te worden tot wat we zijn.‘

Ambitie?
‘Ik wil graag doorgaan en afmaken waarmee ik bezig ben. Daar zitten voor mij behoorlijk wat uitdagingen bij. De belangrijkste:’

Ik betrek mensen bij uitvoering van beleid. We gaan als gemeente niet meer met kant-en-klare-plannen naar de mensen. Wél maken we duidelijk wat de randvoorwaarden zijn en vervolgens maken de aanwezigen hun voorstel om bijvoorbeeld hun straat opnieuw in te richten of om het verkeer in hun wijk veiliger te maken. Ik wil deze manier van werken graag doorzetten en verbeteren. Want de mensen moeten écht iets te zeggen hebben over hun woon- en leefomgeving.

In het buitengebied zijn enkele projecten opgestart waar allerlei mensen, bedrijven en organisaties samenwerken. Met boer, brouwer, horeca, bloemist, onderwijs en heemkunde hebben we de productie van hop opnieuw geïntroduceerd. Om de waarde van populierenbossen op te vijzelen zijn we iets vergelijkbaars aan het doen door er wilde eetbare paddestoelen te kweken. Paddestoelen die het erg goed doen bij de populieren. Dat kan dan een mooi nieuw streekproduct worden. Samen met 5 andere gemeenten heb ik het initiatief genomen om het populierenlandschap te versterken. Als we de populieren verspelen, dan verliezen we de kern van het nationale landschap. En met ondernemers, organisaties en onderwijs ben ik bezig om een eigen biomassacentrale op te zetten. Als gemeente voldoen we met de realisatie van dit project dubbel en dwars aan de Kyoto-richtlijn.

Dit soort projecten, er zijn er nog een stel meer, daar wil ik niet alleen de aanzet voor geven, die ik wil ook graag realiseren.

Wensen?
Uiteraard. Die liggen op het persoonlijke terrein. Zoals een goede gezondheid voor ons en onze familieleden, vrienden en bekenden.

Andere wensen, op politiek gebied?
‘Ik ben gewend om voor de realisatie daarvan gewoon hard te werken. Dat blijf ik doen, dus dat zal wel goed komen.’

Werkgroep Schijndels Landschap over bier en veldhekken

Gisteravond een bijeenkomst gehad met de werkgroep Schijndels Landschap. Daar is weer veel aan de orde geweest. De stand van zaken met het project waarbij we de hop weer aangeplant hebben. Laatste ontwikkeling: op 31 januari krijgt de burgemeester het eerste Schijndels bier aangeboden dat gebrouwen is met hop uit Schijndel. Het schijnt een bijzonder lekker Hopbelleke te worden…

Ook enkele nieuwe ideeën besproken. Veel bijval voor mijn initiatief om samen met St. Oedenrode en Boxtel een project te starten waarbij we eigenaren van grond de mogelijkheid geven om een veldhek aan te schaffen met daarop de historische veldnaam van zijn perceel grond.
Met dit project maken we de historische veldnamen uit het boek ‘Het Schijndels Landschap’ zichtbaar en geven de streek een mogelijkheid om haar eigen identiteit te versterken. Kei leuk toch dat er uit dit boek zoveel concrete ideeën komen?
En ook mooi: de vrijwilligers van Project Anders Werken en leerlingen van de scholen kunnen eraan ook hun bijdrage leveren. Cultuurhistorie komt zo dus vanuit de boekenkast het landschap in en wordt niet ‘iets stoffigs van vroeger’ maar wordt ‘iets moois en levendigs van nu’.
Ik vind het fijn om hieraan een bijdrage te kunnen leveren.

Gisteren zag Tonnie een van de mensen van de lokale TV op de weekmarkt. Hij bood haar zijn excuses aan voor zijn deel in de uitzending van de Schijndelse Politiek Op TV. Laurens sloot zijn bijdrage aan het programma af met een ‘analyse’ van de verschillende activiteiten van mijn echtgenote en zei doodleuk ‘een schizofreen is nooit alleen..’
Ik had me behoorlijk gestoord aan die uitzending, in het bijzonder over de slotopmerking. Ook over het tweede deel van het interview, waar van alles over ons geroepen werd en wij nauwelijks gelegenheid kregen ons daartegen te verweren.

Als je in de politiek zit moet je een huid als een olifant hebben. Want iedereen vindt iets van je en wil en mag dat ook zeggen. Maar de uitzending liet bij mij wel een erg naar gevoel achter. Om niet te impulsief te reageren, heb ik pas na twee dagen gebeld naar de redacteur en gevraagd wat hij achteraf van de uitzending vond. Omdat hij de uitzending niet helemaal gezien had, zou hij me later terugbellen.

Hij heeft zijn woord gehouden: de redactie heeft de uitzending geëvalueerd en ons excuses aangeboden. Daarmee is wat mij betreft de kous af. Het getuigt van klasse om toe te geven dat je iets niet goed gedaan hebt. Tonnie is iets minder mild. Vooral omdat je publiekelijk beschadigd wordt en het altijd een vraag blijft wat daarvan blijft hangen.
(meer…)

Zo, vanaf vandaag dus een eigen weblog.

Het eerste bericht wordt gemaakt..

Wat mij betreft benieuwd hoe erop gereageerd gaat worden.
En tegelijk voor de lezer een mooie gelegenheid om wat meer te weten te komen over wat mij beweegt en waarmee ik bezig ben. Toch hoop ik wel dat er lekker op gereageerd wordt.