De voorbereidingen voor de Vastenavond liggen vol op stoom. ‘Peter (Pieter) Fields’ stuurde zijn eigen tonproat:
‘Tonproat dur Peter (Pieter) Fields’
Vràog mar òn unne verstandige Dùtser of ie het effe vertoald; Peter Fields
Oangezien die moeilluk te veine zèn, zak ut zelf mar efkes doen; Pierre van der Velden.
Hèdde ut nieuws òk al vernomme? De Kònnegin komt noar Boxtel. Ja da hebbe Ton en Frank toch màr mooi vûr mekoar gekrége.
Ton is ginne erge proater, zeker ginne tonproater, dè ben ik.
Mar gelukkig Frank stòn zun mènneke wel en hè de konnegin overgehoald.
Kènde gullie Ton nie mir? Nee nie van dieje Vlaamse koffie, dès òk gin femilie. Mar ut mag gezeed worre; unne Bourgondiër waar ie wel. Waar… want sins zun vertrek naor de Hertogstad is ie wel un tòntje lager gaon zingen. Ambities het ie nog zat. We kommen um zeker nog wel ùs in een of ander kabinet tegen. Hopelijk nie mi gloaze durre want die zèn nie zo goed bestaand tegen oliefantenpoten…
Ze goan in Den Bosch in unne platbojem de Binnendieze over. De Konnegin, Maxima, mi zun drieën in dieje breeje boot. Vanwege ut uitdeije van Maxima hebben ze hier bewust vur gekoze. Toch wel goed over nògedacht dûr die bie-enners.
Mèr ze moeste wel belove, dè ze mi zun alle daornao un stukske noar het zuien mochten afzakken, de dommel op, of is het af? Zal wel tege de stroom op zèn, Rombouts kennende.
Dus de voormoalige riool út en dan de schone blauen Dommel af richting Boxtel.
En dan ut Rundje Boxtel. Dur ut afwotteringskenoal. Vur dieje fistelijke gelegenhèd umgedòpt als Willem-Alexandervaart…… er wel bè. Hàn ut kenoal òk Maxima kanoal kunnen noemen màr um Alex doar dur te loaten voare is nou nie de mist geschikte tèd. Langs Stoapelen, en un break dòr vlak nòa. Effe wè ceremonieel vertoon. Het roer van Frank Houben noar de man mi de miste ervaring op dun Dommel, Tôntje Strik. En de ambtsketen van Ton Rombouts naar Frank van de Beerze. Unne mooie oranje Strik um/op dun boat en dan onder de Zwoanse brug en dan……….
Ho, neenee dè kan nie durgòn. Zie dut al vur oe? Het hele koninklukke gezelschap in de geut? Dan toch màr liever efkes klûne. Ze meugen nie òn lager wal geraken, die chermante durskes. Zu de organisatie duur komme te stoan, un nat pak sloag an de andere kaant van de Mgr. Wilmerstroat. Es die teminste zo nog hiet. Want ès we hier Poolse toestanden krijgen moet het halve stratenbestand umgedopt worre. Mar alternatieven genoeg; wè dòchte van Judaspad, farizeeërsloantje of Miljonairsdreef? O ja, wor stò Hanny Maij-Weggen in ut hille verhoal. Lekt wel of ze weggemaaid is. Mar zè zal durre kop wel wir boven ‘t gras út steke zo ter hogte van de brug in de v.d. Voortweg. Bè de driesprong mi ut Smalwatter.
Ze hurt ur nou inmal bè. En zò ze zich zo mar loate passeren? Nee, dorvur is ’t doar te smal, Unne strategische keuze. Wiste da ze noar heur aftreje òk in de miljonairsdreef komt te wonen? En dan heurde ze luidkeels zingen uit volle borsten: “En Dis Is Maaij Wee”.
Zo en dan bij Houben’s trots afschèt neme. Bè ut Watterschapsgebouw natuurlijk. Inne stevige poot van Jas en richting Woudrichem, of naar de Residentie, wie wit, um de neie president te ontvangen, Janus-Pieter de vierde. Bè ut afschèt stò Willem plechtig in de houding te salueren bè ut vormoalige skipke in un marineblauw pak, vanwege ut wèrme weer in korte broek. Toch wel un mooi gezicht zo, op de voorplecht van ut skipke mè un grote foto van Opa op zun adelborst. Un zwart-wit foto natuurlijk want ut vloekt wel marineblauw en luchtmachtgrijs. Zu welles de hille dag kunnen bedèrve en dè kunne we nie hebbe. Zo dè was wir unne skòne historische dag vur Boxtel. En nou mar hopen dè ut wè oplevert vur Het Groene Woud.
Alaaf.