Elsevier in rijtje met Privé, weekend en Story?
Roddel en achterklap in Elsevier? ‘Zeker wel,’ volgens SP-penningmeester Rosita van Gijlswijk:
Privé, Story, Weekend, Elsevier?
Het weekblad Elsevier had altijd een redelijk respectabele reputatie, maar glijdt steeds verder af. Het staaltje van roddel en achterklap wat ze deze week ten beste geeft doet het ergste vrezen voor de toekomst. Op haar website verscheen de kop ‘SP-fractie rommelt op grote schaal met onkosten’. Je zou denken dat ze dat dan hard maken. Als ze zo’n beschuldiging uit moet je wel over iets beschikken. Zo niet Elsevier. Ze komen niet verder dan enkel kwaadaardige suggesties en insinuatie. Er wordt een beeld neergezet van SP-Kamerleden die zich wentelen in grote weelde: dure kleren, luxe penthouses en hotels die voor Kamerleden van andere partijen onbetaalbaar zijn. Kamerleden Roefs van de PvdA en Koopmans van het CDA doen gretig mee.
Er wordt gesproken over “onkostenvergoedingen die kunnen oplopen tot ruim 4.500 euro bruto per Kamerlid, zonder dat hier enige controle op is.” Verder worden methodes gebruikt die je doorgaans alleen in bladen als Privé, Story en Weekend tegenkomt. “Het fraaiste penthouse is altijd voor de socialisten,” wordt vanaf het Binnenhof geciteerd. Anoniem. Ook “zouden SP’ers op kosten van de partij dure kleren aanschaffen”. Weer anoniem. Dit is dus riooljournalistiek: roddel en achterklap waarvan de lezer niet eens kan achterhalen of het werkelijk wordt geroddeld of dat de auteur het zelf heeft verzonnen.
Dan nu de feiten:
- Roefs en Koopmans ontvangen per maand bijna 6.000 euro aan ‘schadeloosstelling’ en onkostenvergoeding en houden dat helemaal zelf. Wat zij met hun onkostenvergoeding doen (Weggeven aan de armen? Vier vakanties per jaar?) wordt niet gecontroleerd.
- SP-Kamerleden krijgen per maand 2.350 euro netto, de rest gaat naar de partij. Daarnaast mogen zij reis-, verblijfs- en werkkosten declareren. Wat ze declareren wordt gecontroleerd door de penningmeester, die wordt gecontroleerd door een financiële controlecommissie van de Partijraad en een externe accountant.
Toch probeert Elsevier de lezer wijs te maken dat de SP’ers hier de zakkenvullers zijn die ongecontroleerd hun gang kunnen gaan. Dan ben je niet met journalistiek bezig, maar met een politieke agenda en stemmingmakerij. Riooljournalistiek noemen we dat.
Het zal mij benieuwen of dit een unieke genante uitglijder is, of de nieuwe koers van Elsevier. Het lijkt op het laatste, want vandaag mag een columnist van het blad het nog eens dunnetje overdoen. Het is zonde dat we in Nederland weer een kwaliteitsblad minder hebben en een roddelblad rijker zijn.
Zo zie je maar: bij gebrek aan argumenten wordt zelfs de unieke afdrachtregeling van de SP verdacht gemaakt. Zelfs roddel en achterklap wordt daarvoor ingezet…
