Muis&olifant en water&vuur
Tonnie heeft een open brief gestuurd naar de grootste partij van het dorp. Dit om te proberen dat het CDA er voor kiest om een coaltie te gaan vormen met de winnaars van de verkiezingen.
Volgens Tonnie (en ik ben het met haar eens) doe je dan het meest recht aan de uitslag van de verkiezingen.
Door verder te gaan met de oude coalitie, negeer je het signaal dat de mensen die wel de moeite hebben genomen om naar de stembus te komen.
Tonnie schrijft in haar brief dat zij de PvdA wel snapt, als die graag een wethouder blijft leveren. Maar, zo stelt Tonnie, de PvdA als verliezer, rekent zich wel rijk met de winst van andere partijen. Tonnie vergelijkt dit rijk-rekenen met het verhaaltje van de muis die samen met een olifant op weg is. Op een gegeven moment kijkt de muis naar boven, naar de olifant en zegt dan: ‘wat stampen we samen toch hard.’
Over mogelijke samenwerking tussen de winnaars, schrijft Tonnie:
Ik vraag aan het CDA niet het onmogelijke. Ik vraag niet om water en vuur bij elkaar te brengen en daarna met een hoop stoom en gesis verder te gaan. De SP is bereid om compromissen te sluiten, zodat de wil van de kiezers zo veel mogelijk realiteit gemaakt wordt. Als de andere winnaars deze bereidheid ook uitspreken, kunnen we snel de beste eerste stap zetten om het vertrouwen van de bevolking in haar gemeentebestuur te herstellen. Je niets aantrekken van de verkiezingsuitslag geeft hooguit voer aan de mensen die denken dat het toch niet uitmaakt of je wel of niet gaat stemmen, ‘wat zij trekken zich toch niets aan van de mening van anderen en drijven hun eigen zin door…’
Lees hieronder de hele open brief, de tekst is zeer de moeite waard!
(meer…)
