Muis&olifant en water&vuur
Tonnie heeft een open brief gestuurd naar de grootste partij van het dorp. Dit om te proberen dat het CDA er voor kiest om een coaltie te gaan vormen met de winnaars van de verkiezingen.
Volgens Tonnie (en ik ben het met haar eens) doe je dan het meest recht aan de uitslag van de verkiezingen.
Door verder te gaan met de oude coalitie, negeer je het signaal dat de mensen die wel de moeite hebben genomen om naar de stembus te komen.
Tonnie schrijft in haar brief dat zij de PvdA wel snapt, als die graag een wethouder blijft leveren. Maar, zo stelt Tonnie, de PvdA als verliezer, rekent zich wel rijk met de winst van andere partijen. Tonnie vergelijkt dit rijk-rekenen met het verhaaltje van de muis die samen met een olifant op weg is. Op een gegeven moment kijkt de muis naar boven, naar de olifant en zegt dan: ‘wat stampen we samen toch hard.’
Over mogelijke samenwerking tussen de winnaars, schrijft Tonnie:
Ik vraag aan het CDA niet het onmogelijke. Ik vraag niet om water en vuur bij elkaar te brengen en daarna met een hoop stoom en gesis verder te gaan. De SP is bereid om compromissen te sluiten, zodat de wil van de kiezers zo veel mogelijk realiteit gemaakt wordt. Als de andere winnaars deze bereidheid ook uitspreken, kunnen we snel de beste eerste stap zetten om het vertrouwen van de bevolking in haar gemeentebestuur te herstellen. Je niets aantrekken van de verkiezingsuitslag geeft hooguit voer aan de mensen die denken dat het toch niet uitmaakt of je wel of niet gaat stemmen, ‘wat zij trekken zich toch niets aan van de mening van anderen en drijven hun eigen zin door…’
Lees hieronder de hele open brief, de tekst is zeer de moeite waard!
Open brief aan de CDA-fractie
T.a.v. Bart Claassen
Schijndel, 7 maart 2010.
Waarom zijn er nog verkiezingen?
Beste Bart,
Één keer in de vier jaar krijgt de bevolking de mogelijkheid om een oordeel uit te spreken over wat er afgelopen periode gebeurd is in het gemeentebestuur. Tegelijk geeft de bevolking bij de verkiezingen aan, welke richting de gewenste richting is voor de komende jaren. Dit mogen kiezen, is de kern van onze democratie.
Toen ik zaterdag van mijn werk thuis kwam, sprak ik Ruud en Ger. Ik wilde graag weten hoe de eerste ronde over de coalitievorming was gelopen. In eerste instantie wilde ik niet geloven wat mij werd verteld. Later las ik een stukje op de site van het Brabants Dagblad en zag een verslag op TV-Schijndel. Toen bleek mij dat het ongelofelijke waarheid lijkt te gaan worden.
PvdA rekent zich rijk met winst van anderen
Peter Roozendaal rekent zich rijk, door het verlies van zijn PvdA te compenseren met de winst van Dorp-ABS en stelt vervolgens het CDA voor om met de oude coalitie door te gaan, “want de oude coalitie heeft nu een hoger percentage stemmen dan vier jaar geleden.“
Is niet gestemd op coalitie, wel op partijen
Ruud Merks gaf terecht aan dat mensen niet gestemd hebben voor of tegen de coalitie, het is zelfs onmogelijk zo te stemmen! Mensen hebben gestemd voor de partij die zij het vertrouwen geven. Ruud constateerde ook dat de kiezers die wel gekomen zijn, er voor gezorgd hebben dat er winnaars en verliezers zijn; en ook gelijkblijvers.
SP: samenwerking tussen winnaars is gewenst
Daarmee hebben de kiezers gedaan wat van hen verlangd mag worden: zij hebben een richting aangegeven voor de toekomst van Schijndel. Merks constateerde ook dat het niet moeilijk is om te zien dat er een coalitie mogelijk is van winnaars. De woordvoerder van de SP stelt vervolgens het CDA (de grootste partij) voor om te proberen de samenwerking tussen de winnaars te gaan zoeken. Volgens Merks is het ook programmatisch niet echt moeilijk om de winnaars bij elkaar te krijgen. Je moet het wel willen. En daar draait het waarschijnlijk om.
Ik vond de eerste reactie van het CDA erg teleurstellend. Want zij nam de redenering van de grote verliezer over en constateerde dat de oude coalitie getalsmatig gewoon door kan. Het laatste is juist, maar doe je hiermee recht aan de uitslag van de verkiezingen?
Muis en olifant
Kijk ik snap Peter Roozendaal en zijn PvdA goed. De uitslag voor hen is teleurstellend. En als je dan graag wilt doorgaan met het dorp besturen, dan moet je wat verzinnen. Maar, waarom nemen andere partijen die redenering over? Ik vind de poging van de PvdA een beetje veel lijken op het verhaaltje van de muis en de olifant die samen op stap zijn. Op een gegeven moment kijkt de muis naar boven, en zegt tegen de olifant: ‘tjonge, wat stampen wij samen toch hard…”
De belangrijkste argumenten die het CDA gebruikte om te proberen met de oude coalitie door te gaan, waren:
er zijn enkele moeilijke dossiers die doorgepakt moeten worden we hebben afgelopen jaren goed samengewerkt, dat is goed bevallen met op de oude voet doorgaan, winnen we tijd bij de collegevorming, dat is belangrijk in tijden van een economische crisis.
Ik vind de gebruikte argumenten niet echt sterk:
De moeilijke dossiers: wat is daar moeilijk aan? Ook constateer ik dat de zogenoemde moeilijke dossiers gaan over zaken waar wethouder Roozendaal politiek verantwoordelijk voor is. Vooral zijn stijl van werken (systematisch de bevolking uitsluiten door inspraak te weigeren) čn het niet open staan voor alternatieven, hebben van relatief eenvoudige dossiers, moeilijke dossiers gemaakt. Er is weinig reden om te veronderstellen dat de inhoud ook echt moeilijk is. Op de oude weg doorgaan met deze dossiers lijkt mij niet echt verstandig. In de gemeenteraad heb ik meerdere keren mogen constateren dat de nu geroemde samenwerking, helemaal niet zo’n goede was. De gerealiseerde bezuinigingen zijn allemaal terecht gekomen op de beleidsterreinen waar wethouder Roozendaal niet verantwoordelijk voor was. En, het is volgens mij voor ieder die het wil zien duidelijk, dat het beleidsterrein van de ene wethouder ‘heilig’ is verklaard, terwijl de coalitiepartner die nu verloren heeft, zich geroepen voelde om vaak (en met scherp) te schieten op de beleidsterreinen van de andere wethouders. Is snelheid het belangrijkste argument? Of is de kwaliteit van het werk van de gemeente levert het belangrijkst? Verder is het nog maar de vraag of een gesprek tussen PvdA, Dorp-ABS en CDA korter duurt dan een gesprek tussen de winnaars. En: wat maakt één week tijdswinst uit op een periode van vier jaar.
Ruud Merks zei terecht: de praktijk heeft bewezen dat er met de SP goed is samen te werken. Wij houden ons aan afspraken en wij hebben een consistent beleid. Daarnaast kunnen wij prima bestuurders leveren.
Ook heeft de SP het in zich om, samen met anderen (!), de zogenaamd moeilijke dossiers naar een goed einde te leiden. Want nogmaals wat is er moeilijke aan dossiers die werden genoemd? Wat is er moeilijk aan een podium, marktgebouw, verplaatsing Regenboogschool, EBC-Noord en Eldecollege?
Naar de bevolking luisteren en daar iets mee doen
Voorwaarde om deze ‘moeilijke dossiers’ snel te kunnen oplossen is de bereidheid om naar de bevolking te luisteren. En, om vervolgens iets te doen met wat je gehoord hebt. Tenslotte zou ik het CDA nog willen vragen of zij denkt dat het toeval is dat de genoemde dossiers zich ontwikkeld hebben tot ‘moeilijke’ dossiers? De verantwoordelijke wethouder is waarschijnlijk niet toevallig de wethouder wiens partij tot de verliezers van de verkiezingen hoort…
Ik heb naar aanleiding van de publiciteit over de bijeenkomst van afgelopen zaterdag, van diverse mensen de vraag gekregen: “waarvoor worden er nog verkiezingen gehouden, als partijen daarna toch alles bij het oude willen laten?”
Lage opkomst, dus probeer de democratische krachten te versterken
Zaterdag sprak elke partij over de superlage opkomst bij de verkiezingen van 3 maart. Deze verkiezingen hebben geen aardverschuiving teweeg gebracht. Wel hebben de kiezers een duidelijk trend aangegeven. Als partijen vervolgens na de verkiezingen besluiten zich niets aan te trekken van deze trend, dan is de vraag ‘waar zijn dan nog verkiezingen voor nodig’ begrijpelijk. Mijn oproep aan de winnaars bij de verkiezingen is een duidelijke: ga proberen om duidelijk te maken dat wij wel bereid zijn om naar de kiezers te luisteren en dat wij daar naar gaan handelen. Als wij dit doen, dan versterken wij het idee dat de politiek wel bereid is naar haar bevolking te luisteren en zich wel iets aantrekt van de verkiezingsuitslag. Daarmee versterken wij de democratische krachten in de samenleving en verzwakken wij de mensen die verkondigen dat het toch niets uithaalt, omdat men de eigen zin doordrijft. Daarmee verzwakken we ook de argumenten van de mensen en zich afkeren van het democratische proces.
Water en vuur?
Ik vraag aan het CDA niet het onmogelijke. Ik vraag niet om water en vuur bij elkaar te brengen en daarna met een hoop stoom en gesis verder te gaan. De SP is bereid om compromissen te sluiten, zodat de wil van de kiezers zo veel mogelijk realiteit gemaakt wordt. Als de andere winnaars deze bereidheid ook uitspreken, kunnen we snel de beste eerste stap zetten om het vertrouwen van de bevolking in haar gemeentebestuur te herstellen. Je niets aantrekken van de verkiezingsuitslag geeft hooguit voer aan de mensen die denken dat het toch niet uitmaakt of je wel of niet gaat stemmen, ‘wat zij trekken zich toch niets aan van de mening van anderen en drijven hun eigen zin door…’
Onze oproep aan het CDA –en andere partijen— is: stap over je eigen schaduw heen en zet een goede eerste stap in het terugwinnen van het verloren vertrouwen. Schijndel is het waard om een bestuur te hebben waar de bevolking trots op is!
Met vriendelijke groet en wijsheid toegewenst,
Namens de SP-fractie
Tonnie Wouters













[...] kwam de coalitievorming ter [...]
Pingback door Weblog Ger Wouters » Interview na installatie — vrijdag 12 maart 2010 @ 15:03
[...] een eerder artikel op dit blog [...]
Pingback door Weblog Ger Wouters » Verbolgen? — zondag 14 maart 2010 @ 13:57