Blauwe Chimay: een sterk medicijn…
Toen ons vader 65 werd (dat is al heel lang geleden, toen werd poep nog geschreven met een lange oe) heeft hij zich voorgenomen om elke middag van een flesje trappistenbier te gaan genieten. Zijn keuze viel al snel op de blauwe Chimay (dus die met het blauwe etiket), want deze krachtige trappist uit Scourmont beviel hem uitstekend. Ons vader heeft zijn voornemen waargemaakt: elke middag genieten dus van de inhoud van dat ene flesje.
Achteraf denk ik wel eens: het was heel slim om er voor te zorgen dat je dagelijks minstens een zo’n mooi genietmoment hebt. Daar komt nog bij dat het niet anders kan dat de Blauwe Chimay een sterk medicijn moet zijn. Ons vader is er op een haar na 90 mee geworden.
Ik overweeg zelf nu ook sterk om van dit krachtige medicijn gebruik gaan te maken. Gisteren stond er al een op tafel: eentje, voor het lekkere
Een blauwe Chimay in het glas dat ons vader jarenlang gebruikt heeft
